บทที่ 442 ราชันย์ทหาร ผู้ร่วงหล่น; ซางหว่านซิง เขาไม่ได้บ้า

หลังจากกินยาเข้าไป ท่านเหอก็ค่อยๆ ได้สติฟื้นคืนมา

"รุ่ยชิง…"

เมื่อนึกถึงภาพสุดท้ายก่อนจะหมดสติไป เขาก็หันขวับไปมองด้วยความกังวลใจอย่างยิ่ง ทว่าแล้ว—