บทที่ 446 ซางเสี่ยวหู่ เซอร์ไพรส์ไหม ดีใจหรือเปล่า

“ไม่ไม่ไม่!” ชายหนุ่มคนนั้นตื่นตระหนกจนหัวที่เซ็ตเจลแทบจะระเบิด เห็นชัดๆ ว่าเขารีบคว้าแอปเปิลบนหัวลงมา เหงื่อกาฬเม็ดโป้งผุดพราย “ผมไม่คู่ควร ผมไม่คู่ควรหรอกครับ!”

พูดพลางจะยื่นแอปเปิลส่งต่อให้ลูกหลานสายรองคนอื่นๆ

แต่คนนับสิบกลับไม่มีใครกล้ารับสักคน ทำเอาเฮ่อซงถึงกับอ้าปากค้าง “พะ…พวกแก…”