บทที่ 477 ซางหว่านซิง หากมีคราวหน้า เป้าหมายต่อไปที่ฉันจะจัดการก็คือบ้านหนานเฟิง

ทหารรับใช้: “ครูฝึกซางบอกว่าไม่รู้จัก เชิญคุณกลับไปเถอะครับ”

“อะไรนะ” ซางจงฉิงราวกับถูกฟ้าผ่ากลางกระหม่อม ร่างกายสั่นเทาด้วยความตกใจ เกือบจะหายใจไม่ทัน “แต่ฉันเป็นแม่ของเธอนะ! เธอไปเรียกเธอออกมา ฉันจะคุยกับเธอต่อหน้าเอง”

ทหารรับใช้ยกมือขึ้น “เชิญกลับครับ”