บทที่ 168 คนคนนี้จะเด็กเกินไปแล้วมั้ง !

ลูกเจี๊ยบฟันฝ่าอุปสรรคขวากหนาม ผ่านด่านยากลำบากมานับไม่ถ้วน ในที่สุดก็ตามหาแม่ของมันจนเจอ

ฉากสุดท้ายคือภาพอันซาบซึ้งของกู้ซ่างในบทแม่ไก่ โอบกอดลูกเจี๊ยบเอาไว้พร้อมกับ 'หลั่งน้ำตา'

หลั่งน้ำตาน่ะเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว บีบยังไงก็ไม่มีสักหยด