ตอนที่ 234
บทที่ 234 ผู้ชายคนนี้งามหยดย้อยจนต้องร้องไห้~~ แงแงแง!
minibunny · 6,572 ตัวอักษร
“สี่สิบเจ็ด, สี่สิบแปด, สี่สิบเก้า… เจ็ดสิบสอง, เจ็ดสิบสาม…”
ซูเสี่ยวเหยาไม่สนเสียงร้องประท้วงของลูกเป็ดตัวน้อย เธอกดมันไว้แล้วค่อยๆ นับขนบนหัวของมันไปทีละเส้น
แต่ขนพวกนี้นับยากเหลือเกิน นับไปได้ครึ่งทางตาก็เริ่มลายจนต้องกลับมาเริ่มต้นใหม่
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น