บทที่ 237 ไม่ต้องห่วง แค่เชื่อใจผมก็พอแล้ว!

ซูเสี่ยวเหยามองเผยเกอด้วยความกังวลอยู่บ้าง

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธอยังยินดีที่จะได้เห็นเผยเกอขายหน้าหรือโดนตบหน้ากลับมา

เพราะบางครั้งคนคนนี้ก็ชอบกวนประสาทและน่าหมั่นไส้มากจริงๆ