บทที่ 239 เธอก็คือเธอ ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง!

ทั้งสองคนตอนเดินออกมาจากฟาร์มต่างก็ยังกลั้นขำไม่อยู่

โดยเฉพาะสีหน้าพังยับเยินของสวีกวานในตอนท้าย พอนึกถึงแล้วก็ชวนขำเป็นบ้า

“สนุกดีใช่ไหมล่ะครับ”