บทที่ 281 ช่างมันเถอะ ความอิจฉามันง่ายกว่าหายใจเสียอีก

โต้วตันหนีไม่ได้คิดอะไรกับลั่วเฟยแล้ว

เพียงแต่พอเห็นคนที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยนึกถึงความรู้สึกของใครเลย ทว่าตอนนี้กลับเริ่มเรียนรู้ที่จะแคร์คนรอบข้าง เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื้นตันใจ

ยังไงนี่ก็ถือเป็นเรื่องดี