บทที่ 54 นอกจากนายแล้ว ยังมีคนอื่นมีพุงน้อยๆ อีกเหรอ

ภาพถ่ายเฉพาะส่วนของแขกรับเชิญชายทั้งห้าคนถูกอัปโหลดขึ้นสู่ระบบเรียบร้อยแล้ว หลังจากพิมพ์ออกมาก็ถูกนำไปส่งถึงมือแขกรับเชิญหญิงทั้งห้าคนทันที

สวีเฉิงจงใจไม่จัดลำดับการเลือก อย่างไรเสียแขกรับเชิญหญิงทั้งห้าคนก็ต้องเลือกกันคนละใบอยู่แล้ว หากถูกใจรูปเดียวกันขึ้นมาก็ไปตกลงกันเอาเอง

ช่วงเวลานี้ยังสามารถแสดงให้เห็นได้อย่างชัดเจนด้วยว่า แขกรับเชิญชายคนไหนได้รับความนิยมจากแขกรับเชิญหญิงมากที่สุดในตอนนี้

“ว้าว! ทุกคนดูนี่สิ มือนี่สวยจังเลย!” ซูเสี่ยวเหยาร้องอุทาน “มือคู่นี้สวยกว่ามือฉันตั้งเยอะ ฉันทายว่าต้องเป็นของพี่ซูแน่ๆ ค่ะ”

“ใช่ มือเขาสวยมากจริงๆ” เลี่ยวฟานก็สังเกตเห็นเหมือนกัน

ตัวเธอเองเป็นนักไวโอลิน มือจึงสวยอยู่แล้ว แต่พอมาเจอมือคู่นั้นของซูอวี่โม่ ก็ยังอดรู้สึกละอายใจในความด้อยกว่าไม่ได้

นิ้วมือขาวเรียวยาว ข้อต่อนิ้วดูทรงพลัง เล็บตัดแต่งอย่างสะอาดสะอ้านเป็นระเบียบ ผิวเรียบเนียนแวววาวระเรื่อสีชมพูอ่อนๆ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามือคู่นี้ไม่เพียงแต่เกิดมาดีเท่านั้น แต่ยังเป็นผลลัพธ์จากการดูแลทะนุถนอมอย่างพิถีพิถันปีแล้วปีเล่าอีกด้วย

ทว่า แม้ทุกคนจะจำได้ว่านี่คือมือของซูอวี่โม่ แต่ก็ไม่มีแขกรับเชิญหญิงคนไหนรีบเลือกภาพนี้ในทันที

พวกเธอเลือกที่จะดูรูปอื่นต่อแล้วค่อยตัดสินใจ

“คอนี่ของใครเหรอคะ” โต้วตันหนีถาม

“เหมือนจะเป็นของลั่วเฟยหรือเปล่านะ” เลี่ยวฟานไม่ค่อยแน่ใจ

“น่าจะเป็นของพี่กู้นะคะ” ซูเสี่ยวเหยาออกความเห็น

ภาพนี้จึงยังคงเป็นปริศนาต่อไปชั่วคราว

“พรืด! ทุกคนรีบดูสิ นี่มันอะไรเนี่ย! ขาวจั๊วะเลย!” ซูเสี่ยวเหยาหลุดขำก๊ากออกมาทันที พลางหยิบภาพนั้นมาพลิกซ้ายแลขวา ด้วยมุมกล้องที่ถ่ายบวกกับช่วงพุงที่ถ่ายติดมาเป็นแค่พื้นที่เล็กๆ

แวบแรกพวกแขกรับเชิญหญิงจึงดูไม่ออกจริงๆ ว่านี่คือส่วนไหนของร่างกาย

“แขนเหรอ”

“น่องขาหรือเปล่า”

“คงไม่ใช่ก้นหรอกนะ”

“แค่กๆ!”

พวกแขกรับเชิญหญิงพากันสำลักไอขึ้นมาพร้อมเพรียง

จะเป็นก้นไปได้ยังไงกันเล่า ขืนเป็นอย่างนั้นก็อนาจารเกินไปแล้ว

ยังคงเป็นเจี่ยงหานเฟิงที่เพ่งมองภาพอยู่ครู่หนึ่ง “ก้นอะไรกัน นี่มันพุง!”

“อ๋อ พุงนี่เอง~”

พวกผู้หญิงหลายคน โดยเฉพาะซูเสี่ยวเหยาที่เพิ่งเดาไปเมื่อครู่ว่าเป็นก้น ต่างก็พากันแลบลิ้นแก้เก้อ

คราวนี้หน้าแตกยับเยินเลยทีเดียว

ในห้องไลฟ์สดเรียกว่าขำกันจนแทบคลั่ง

[5555555! o(*≧▽≦)ツ┏━┓]

[กูว่าแล้วว่ารูปนี้ต้องเรียกเสียงฮา!]

[ป๊าโหลว เทพตลอดกาล! แค่ถ่ายรูปยังจัดฉากเล่นใหญ่ได้ขนาดนี้!]

[ในหัวน้องเสี่ยวเหยาคิดอะไรอยู่น่ะ? แขกรับเชิญคนไหนจะบ้าพอถ่ายก้นตัวเองส่งมากันล่ะ! ขำจะตายอยู่แล้ว ヾ(≧▽≦*)o]

[นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเจี่ยงหานเฟิงจะเป็นคนแรกที่ดูออก ช่วงนี้คุณหนูเจี่ยงกระตือรือร้นไม่เบาเลยนะ!]

[เจี่ยงหานเฟิงอย่าเลือกใบนี้เด็ดขาดนะ! ไม่อยากให้พี่โหลวของฉันต้องตกไปอยู่ในกำมือเธออีกแล้ว]

[ไม่ต้องห่วงพี่โหลวขนาดนั้นหรอก พออยู่กับเจี่ยงหานเฟิงทีไร คนที่หน้าหงายก็เห็นมีแต่คุณหนูนั่นแหละ]

“นี่โหลวเชวี่ยใช่ไหมเนี่ย” เจี่ยงหานเฟิงโยนรูปถ่ายใบนั้นทิ้งอย่างนึกรังเกียจนิดๆ

“หานเฟิง เธอดูออกได้ยังไงว่านี่คือพี่โหลวน่ะ” เลี่ยวฟานถาม

“เหอะ! ในบรรดาห้าคนนั้น นอกจากเขาแล้ว ยังมีใครมีพุงน้อยๆ อยู่อีกเหรอ”

แขกรับเชิญหญิงคนอื่น: “…”

คำอธิบายนี้ช่างทรงพลังเหลือเกิน!

ทรงพลังจนไม่มีใครกล้าเอ่ยคัดค้านออกมาได้แม้แต่คำเดียว

รูปถ่ายของเผยเกอถูกวางทิ้งไว้อย่างนั้น และยังไม่มีใครคิดจะหยิบขึ้นมา

ตอนนี้ยังเหลือรูปถ่ายอีกสองใบสุดท้าย

ใบหนึ่งเป็นรูปกล้ามต้นแขนด้านหน้า

กล้ามเนื้อไม่ได้บึกบึนแน่นเปรี๊ยะ แต่เส้นสายสวยงามลงตัว เป็นไทป์ที่สาวๆ ชื่นชอบ

“ท่าโพสโปรยเสน่ห์แบบนี้ ลั่วเฟยชัวร์” เจี่ยงหานเฟิงกวาดตามองปราดเดียวก็จำได้ทันที

คนอื่นๆ ต่างพากันยกนิ้วโป้งให้ยกใหญ่

ส่วนใบสุดท้าย เป็นรูปกล้ามหน้าท้อง

ซิกแพ็กเรียงสวยเป็นลอน รูปร่างดีจนไร้ที่ติ

รูปนี้ทุกคนยังไม่ค่อยแน่ใจนัก เพราะเพิ่งรู้จักกัน แถมเสื้อผ้าก็สวมทับซ้อนกันตั้งหลายชั้น พวกเธอก็ไม่ได้มีดวงตาทิพย์เอ็กซเรย์ทะลุเนื้อผ้าได้เสียหน่อย

“ตอนนี้เหลือแค่สองรูปที่ยังฟันธงไม่ได้ รูปคอกับรูปกล้ามท้อง ไม่พี่เซี่ยก็ต้องเป็นพี่กู้นี่แหละค่ะ” ซูเสี่ยวเหยาสรุป

“ทุกท่าน คิดตกกันหรือยังครับ ถ้าตัดสินใจได้แล้ว ขอเชิญเลือกได้เลย” สวีเฉิงเอ่ยเตือนทุกคน

รีบสรุปให้เรียบร้อย จะได้เตรียมตัวสำหรับเดตในวันพรุ่งนี้ได้เร็วขึ้น

บรรดาแขกรับเชิญหญิงต่างมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครกล้าเปิดปากพูดก่อน

“ยกเว้นโหลวเชวี่ย ฉันเป็นใครก็ได้ทั้งนั้น” เจี่ยงหานเฟิงประกาศจุดยืนชัดเจน

“พี่เฟิง หนูว่าเวลาพี่อยู่กับพี่โหลว ก็ดูเฮฮาสนุกสนานดีออกนะคะ” เมื่อคืนซูเสี่ยวเหยาว่างๆ เลยไถดูคลิปย้อนหลังของรายการไปตั้งเยอะ

โมเมนต์ระหว่างเผยเกอกับเจี่ยงหานเฟิงทำเอาเธอขำจนแทบขิต

คู่นี้ถือเป็นคู่กัดคู่ปรับสายพันธุ์ใหม่ที่ไม่เหมือนใครจริงๆ

"ถ้าเธอชอบนักก็ไปอยู่กลุ่มเดียวกับเขาสิ เมื่อก่อนแขกรับเชิญชายที่เธออยากเดตด้วยที่สุดก็คือเขาไม่ใช่เหรอ คราวนี้พวกเรายอมยกให้เธอคนเดียวเลยก็ได้นะ" เจี่ยงหานเฟิงเชิดคางขึ้นพูด

ทว่าคำพูดนี้พอเข้าหูซูเสี่ยวเหยา กลับถูกตีความไปอีกทางหนึ่งโดยสิ้นเชิง

อย่าดูแค่ว่าตอนนี้เจี่ยงหานเฟิงทำท่าเหมือนรำคาญเผยเกอนะ

ไม่เห็นเหรอว่าเมื่อวาน พอเผยเกอหันไปสนใจโต้วตันหนีนิดหน่อย เจี่ยงหานเฟิงก็เฉดหัวคนออกจากแคมป์ทันที

แล้วเธอจะกล้าไปแย่งกับเจี่ยงหานเฟิงได้ยังไงกันล่ะ

ไม่มีทางเด็ดขาด ไม่กล้าหรอก