บทที่ 60 ศักดิ์ศรีและความใจป้ำระดับเทพ

“มีปัญหาอะไร พูดมา!” แม้จะหวั่นใจว่าตัวป่วนคนนี้จะก่อเรื่องอีก แต่สวีเฉิงก็ทำเป็นไม่สนใจเธอไม่ได้

“ผมแค่อยากถามว่า ถ้าถุงทรายนี้ปาโดนทีเดียวสองคน หรือสามคน จะได้กี่แต้มเหรอครับ”

เผยเกอเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง

“หา?” สวีเฉิงทำหน้าเหมือนกำลังโดนปั่นประสาท

ถุงทรายลูกเดียว จะไปปาโดนสองคนพร้อมกันได้ยังไง นอกเสียจากสองคนนั้นจะยืนตัวติดกันเป็นตังเม

ซึ่งโอกาสแบบนั้นมันแทบเป็นไปไม่ได้เลย

“คืออย่างนี้ครับ ปกติผมปาถุงทรายค่อนข้างแม่น เลยอยากจะลองท้าทายปาทีเดียวสองคนดู แต่ถ้าไม่มีรางวัล ผมก็ไม่มีกะจิตกะใจจะท้าทายน่ะสิครับ”

งั้นนายก็ไม่ต้องท้าทาย อยู่เฉยๆ ไปเลยสิฟะ!

สวีเฉิงอยากจะตะโกนใส่หน้าออกไปแบบนั้นเหลือเกิน

ทว่าเพื่อแอร์ไทม์และความสนุกของรายการ ไม่ว่าเผยเกอจะทำได้จริงหรือไม่ เขาก็ต้องรับมุกไปก่อน

“เอาอย่างนี้แล้วกัน ถ้านายปาโดนสองคนพร้อมกันได้จริง ฉันให้ 2 แต้ม”

แค่นี้น่าจะพอใจแล้วใช่ไหมล่ะ

ใครจะไปนึกว่าเผยเกอจะหยอดต่ออีกประโยค

“แล้วถ้าผมปาโดนสามคนล่ะครับ”

เหอะๆ!

สองคนยังแทบไม่มีทางเป็นไปได้ นับประสาอะไรกับสามคน

เรื่องที่เป็นไปไม่ได้แบบนี้ ต่อให้สัญญาว่าจะให้แต้มเยอะแค่ไหน นายก็ไม่มีปัญญาทำได้อยู่ดี

“ถ้านายปาโดนทีเดียว 3 คนได้ ฉันให้ 30 แต้มเลยเอ้า!”

เผยเกอแอบใจเต้นตึกตักขึ้นมาทันที

เธอยกมือขึ้นลูบอกตัวเองเบาๆ เพื่อเรียกความเยือกเย็นกลับมา

“30 แต้ม ก็เท่ากับ 6,000 หยวน ถ้าเงินก้อนนี้ใช้ไม่หมด สามารถเก็บไว้ใช้ต่อในอนาคตได้ไหมครับ”

“ได้สิ! นายหามาให้ได้ก่อนเถอะค่อยว่ากัน!”

“เยส!”

เผยเกอกำหมัดแน่นอย่างฮึกเหิม

นึกไม่ถึงเลยว่ามาร่วมรายการนี้จะมีช่องทางให้หาเงินสร้างเนื้อสร้างตัวได้ด้วย

ตัวเผยเกอเองน่ะไม่ได้ขาดแคลนเงินหรอก แต่ยังต้องอยู่ในบ้านพักตั้งสองเดือน ค่าอาหาร ค่าเดต ล้วนต้องเหน็ดเหนื่อยหามาทั้งนั้น ยิ่งดูจากสันดานของผู้กำกับคนนี้แล้ว อนาคตคงได้ลำบากเลือดตากระเด็นยิ่งกว่านี้แน่

สู้กวาดค่าอาหารกับงบออกเดตของทั้งรายการให้จบในเกมนี้เกมเดียวไปเลยดีกว่า!

เพอร์เฟกต์!

นี่สิถึงจะสมกับศักดิ์ศรีและความใจป้ำของมหาเทพอย่างฉัน!

เผยเกอเดินไปหาเลี่ยวฟาน “พี่ฟาน ผมขอปรึกษาอะไรหน่อยครับ”

“พี่โหลว เมื่อกี้พูดจริงเหรอคะ ปาโดนทีเดียวสองคน สามคนเนี่ย ไม่ได้ล้อเล่นแน่นะ”

เผยเกอดูเป็นคนที่เข้าถึงง่ายที่สุดในกลุ่ม แต่แท้จริงแล้วกลับเป็นคนที่เธอมองไม่ออกที่สุด

“ผมก็ไม่ได้มั่นใจเต็มร้อยหรอกครับ แค่อยากจะลองดู แต่แน่นอนว่าก็ต้องขึ้นอยู่กับว่าพี่ฟานจะยอมเชื่อใจผมไหมด้วย”

“ยังไงเหรอคะ”

“ถ้าพี่เชื่อใจผม พวกเราก็จัดหนักเล่นใหญ่กันไปเลย! แต่ถ้าพี่กลัวผมพลาด เราก็เล่นแบบเพลย์เซฟได้ครับ”

ใจจริงเลี่ยวฟานอยากเลือกแบบปลอดภัย

ทว่าเมื่อสบเข้ากับแววตาที่เป็นประกายเปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจของเผยเกอ เธอก็อยากจะลองเชื่อใจคนตรงหน้าดูสักครั้ง

“ไม่กลัวค่ะ! เธออยากเล่นยังไง ก็เล่นแบบนั้นเลย!”

“ไม่กลัวผมปาไม่โดนสักคนเหรอครับ”

“ก็ยังมีคู่ของเราอยู่อีกไม่ใช่เหรอ เกาะพวกเขากินสักมื้อจะเป็นไรไป เงินมากเงินน้อยช่างมันเถอะ แย่สุดพรุ่งนี้พวกเราก็แค่กัดก้อนเกลือกิน” เลี่ยวฟานขยิบตาพูด

“ฮ่าๆ!” เผยเกอหัวเราะร่วน พลางเลียนแบบท่าทางของพระเอกงิ้ว โค้งคำนับให้เลี่ยวฟานอย่างจริงจัง “ขอบคุณพี่ฟานที่ไว้ใจครับ ผมจะไม่ทำให้พี่ผิดหวังแน่นอน!”

ท่าทางเช่นนี้ ทั้งขี้เล่นและมีชีวิตชีวา

เลี่ยวฟานหลุดขำออกมา อารมณ์ดีขึ้นมาในพริบตา

“แล้วพี่ต้องช่วยนายยังไงบ้างล่ะ” พอหัวเราะเสร็จ เลี่ยวฟานก็เริ่มตึงเครียดขึ้นมาอีกครั้ง

รู้สึกว่าในสถานการณ์แบบนี้ ตัวเองจะทำตัวเป็นตัวถ่วงให้เผยเกอไม่ได้เด็ดขาด

“ง่ายมากครับ ตรงไหนคนเยอะ พี่ฟานก็สั่งให้ผมโจมตีตรงนั้นเลย”

“แค่นี้เหรอคะ” เลี่ยวฟานถึงกับเหวอ

“ครับ แค่นั้นแหละ”

“แต่มันจะไม่…ง่ายเกินไปหน่อยเหรอ”

เผยเกอยิ้ม

ความจริงแล้วเธอไม่จำเป็นต้องให้เลี่ยวฟานคอยบอกใบ้ด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อตอนนี้อยู่ทีมเดียวกัน แทนที่จะชนะคนเดียว เธออยากให้เลี่ยวฟานได้มีส่วนร่วมด้วยมากกว่า

“แต่ยังมีภารกิจที่สำคัญกว่านั้นจะมอบหมายให้พี่ฟานทำครับ”

“ภารกิจอะไรเหรอคะ”

เผยเกอดึงเลี่ยวฟานขยับออกไปด้านข้างอีกนิด แล้วกระซิบเสียงเบา

“พื้นที่ตรงนี้จะว่ากว้างก็ไม่กว้าง จะว่าแคบก็ไม่แคบ เราต้องพยายามต้อนให้แขกรับเชิญไปกระจุกรวมกันอยู่ที่เดียวให้ได้ เพราะงั้นพี่ฟานครับ พวกเราต้องใช้แท็กติกกันหน่อย”

“แท็กติกเหรอ”

“อย่างเช่นพี่แกล้งทำเป็นชี้ไปทิศหนึ่ง ผมก็ทำท่าจะปาใส่เขา คนคนนั้นก็ต้องวิ่งหลบออกไปด้านข้างอยู่แล้ว และมีโอกาสสูงมากที่จะวิ่งไปในจุดที่ผมอยากให้เขาไปอยู่พอดี”

เลี่ยวฟานตาเป็นประกายขึ้นมาทันที

“เข้าใจแล้ว! นี่มันประเภทถ้ามีโอกาสก็ลุย แต่ถ้าไม่มีโอกาสก็สร้างโอกาสขึ้นมาเองเลยใช่ไหมล่ะ!”

“สรุปได้เฉียบขาดมากครับ!” เผยเกอยกนิ้วโป้งให้เธอ

พูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ พยายามต้อนให้บรรดาแขกรับเชิญมารวมอยู่จุดเดียวกันให้ได้ ยิ่งเป้าหมายเยอะ เผยเกอก็ยิ่งแผลงฤทธิ์ได้ง่ายขึ้น

หลังจากทั้งสองคนเดินกลับมา สวีเฉิงก็ประกาศเริ่มเกม

เผยเกอกะน้ำหนักถุงทรายในมือ จากนั้นทีมงานก็สวมผ้าปิดตาให้เธอ

“แขกรับเชิญคู่ที่สาม เกมปาถุงทราย เริ่มได้ ณ บัดนี้!”

แขกรับเชิญทั้งแปดคนที่เหลือ ยกเว้นเลี่ยวฟาน ต่างย่องเบาเดินวนไปเวียนมาอยู่ในลาน

ทุกคนต่างเว้นระยะห่างออกจากกันพอสมควร ส่วนเผยเกอยืนนิ่งสนิทอยู่ตรงกลาง ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

เลี่ยวฟานนึกถึงสิ่งที่เผยเกอบอกไว้เมื่อครู่ จึงลอบสังเกตคนทั้งแปดคนไปด้วย

เธอพบว่าจังหวะการเดินวนของแต่ละคนไม่เหมือนกันเลย

บางคนเดินเร็ว บางคนเดินช้า

บางคนถนัดก้าวเท้าซ้ายก่อน บางคนถนัดก้าวเท้าขวามากกว่า

และยังมีบางคนที่ชอบยั่วยุ เดินดุ่มๆ เข้ามาข้างหน้าเป็นระยะเพื่อล่อให้เผยเกอโจมตี

“ทิศหกนาฬิกา!”

“เดี๋ยวก่อน!”

“ทิศเก้านาฬิกา!”

สิ้นเสียงตะโกนของเลี่ยวฟาน ลั่วเฟยที่อยู่ตรงทิศหกนาฬิกาก็ขยับตัวทันที

ส่วนซูเสี่ยวเหยาที่อยู่ตรงทิศเก้านาฬิกา ยังตอบสนองไม่ทันในชั่วพริบตาแรก

เรื่องทิศทางตามหน้าปัดนาฬิกา สำหรับซูเสี่ยวเหยาแล้ว สมองเธอต้องใช้เวลาประมวลผลเพิ่มอีกจังหวะหนึ่ง

เรื่องพรรค์นี้ เธอไม่ถนัดเอาเสียเลย

เพียงช่วงเวลาสั้นๆ แวบเดียวนั้น ทั้งสองคนก็ดันเตลิดมาจ๊ะเอ๋กันในจุดเดียวพอดี

เผยเกอสืบเท้าไปทางซ้ายสองก้าวทันควัน เงี่ยหูฟังเพื่อแยกแยะตำแหน่ง พอกะองศาได้เหมาะเหม็ง ถุงทรายในมือก็พุ่งซัดออกไปราวกับอาวุธลับ

ฟุ่บ! ฟุ่บ! สองเสียงดังซ้อนกัน!

ถุงทรายเฉียดแขนของลั่วเฟยไป ก่อนจะกระแทกเข้ากลางหลังของซูเสี่ยวเหยาอย่างจัง

“ว้าย!”

“ฉันโดนแล้ว!”

ภายในถุงทรายบรรจุผงสีเอาไว้ เมื่อปาโดนใครก็จะทิ้งรอยแต้มหลากสีไว้บนตัวคนคนนั้น

ดังนั้นเมื่อโดนเข้าไปแล้ว ต่อให้อยากจะเนียนเบี้ยวก็เบี้ยวไม่ลง

และการปาครั้งนี้ของเผยเกอ กลับโดนไปถึงสองคนในคราวเดียว

“ล้อเล่นน่า!”

“ปาโดนสองคนพร้อมกันเนี่ยนะ จริงดิ!”

“นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”

“ใช่ๆ! พวกเธอเห็นไหม ท่าปาถุงทรายของเขาเมื่อกี้โคตรเท่โคตรคูล ไม่เหมือนพวกเราเลยสักนิด”

“ขนาดลืมตายังไม่แน่ว่าจะทำได้เลย นี่เขาปิดตาอยู่นะ!”

บรรดาแขกรับเชิญต่างส่งเสียงฮือฮาเซ็งแซ่ พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน

“เอ่อ…คือ…”

สวีเฉิงยืนอึ้งค้างอยู่ตรงนั้น

หลังจากเช็กซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนมั่นใจว่าไม่ได้ตาฝาด ถึงได้เอ่ยปากประกาศเสียงสั่นตะกุกตะกัก “โดนสอง…สองคน ได้ 2 แต้มครับ”

พูดจบ สวีเฉิงก็ยกมือขึ้นปาดเหงื่อ

วันนี้เขาทำอะไรผิดไปหรือเปล่าเนี่ย เมื่อกี้ดันไปรับปากง่ายเกินไปใช่ไหม

ปาโดนสองคนพร้อมกัน ได้เพิ่มแค่ 1 แต้ม เขายังพอรับไหว

แต่ถ้าเจ้าตัวประหลาดนี่ปาโดนสามคนพร้อมกันขึ้นมาจริงๆ เขาจะทำยังไงล่ะทีนี้

30 แต้มเชียวนะเว้ย!

ตั้ง 6,000 หยวนเลยนะ!

ถ้าทำได้อีกสักสองสามรอบ งบรายการไม่โดนเธอกวาดเรียบคนเดียวเลยเรอะ!

ในตอนนั้นเอง เผยเกอก็หยุดชะงัก

เธอยกมือขึ้นอีกครั้ง “อ้อจริงด้วย ผู้กำกับครับ เมื่อกี้ผมลืมถามไปเลย ถ้าเกิดปาโดนทีเดียว 4 คน จะได้กี่แต้มเหรอครับ”

สวีเฉิงถึงกับแข้งขาอ่อนแรง แทบจะทรุดเข่าลงไปกองกับพื้นตรงนั้น