บทที่ 71 นี่มันแผนการทั้งนั้น แผนการชัดๆ

ช่างภาพหลูหลินตื่นเต้นสุดขีด

เขาซูมกล้องจับภาพทั้งสองคนแบบเน้นๆ ส่งผลให้ใบหน้าของเฟิ่งเยวี่ยแดงก่ำขึ้นมาทันที

ตอนนี้เธออิจฉาเผยเกอเหลือเกิน หัวซุกอยู่ข้างกำแพงแถมยังหลับปุ๋ย ไม่ต้องมารับรู้เลยว่าฉากตรงหน้านี้มันชวนให้หน้าร้อนผ่าวขนาดไหน

“แอ่มๆ” เธอแกล้งกระแอมเบาๆ หนึ่งที แล้วพยายามจะดึงมือตัวเองกลับมาอีกครั้ง

ใครจะไปรู้ว่าเผยเกอนอกจากจะไม่ปล่อยแล้ว ยังออกแรงดึงมือนั้นไปทาบไว้ตรงหน้าอกของตัวเองเสียอีก

เหมือนกับว่าทำแบบนี้แล้ว มือนั้นจะไม่ขยับซุกซนมารบกวนเวลานอนของเธออีกต่อไป

เฟิ่งเยวี่ยชะงักนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่กล้าลองดึงอีกเลย

แต่จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ก็ไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องไม่ปล่อยให้ตัวเองกระอักกระอ่วนเกินไป

เฟิ่งเยวี่ยเป็นคนเก็บตัวก็จริง แต่เธอก็คุ้นเคยกับกล้องเป็นอย่างดี

เธอหันกลับมามองกล้องอย่างจนใจ ใช้สีหน้าถามทุกคนว่าเจอสถานการณ์แบบนี้ควรทำยังไงดี

ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างตอบรับกันอย่างล้นหลาม

[กรี๊ดดดดดด!! ช็อตนี้ฉันฟินไม่ไหวแล้ว!!! เรือเชวี่ยเยวี่ยจงเจริญ!]

[พี่โหลวตอนหลับเนี่ย ดีต่อใจเหลือเกิน!! ฮือๆ! เห็นแก่ความสวยของพี่เยวี่ย ฉันยอมทนก็ได้!!]

[ขอแอบลูบผมนุ่มฟูของป๊าโหลวหน่อยสิ~~(●''◡''●)]

[ฮ่าๆ!! พี่โหลวแกล้งหลับหรือเปล่าเนี่ย! ผู้ชายคนนี้เจ้าเล่ห์นักนะ!]

[เท่าที่ฉันดูนะ ป๊าโหลวหลับจริงจังมากอะ~~]

[พี่เยวี่ย! ไหวแน่นะ! ถ้าไม่ไหวก็ถอยไปเลย! พี่โหลวตัวนุ่มฟูอยู่ตรงหน้าแท้ๆ ถ้าเป็นฉันคงกระโจนใส่ไปนานแล้ว!]

[กรี๊ดดด ขอดมความน่ารักของลูกโหลวตอนหลับหน่อย~ น่ารักเกินไปแล้ว น่ารักจริงๆ น่ารักที่สุดเลย~~(ˉ﹃ˉ)]

[ข้างบนนี่มัมหมีเหรอเนี่ย หายากนะเนี่ย นึกว่ามัมหมีหนีหายกันไปหมดแล้ว ที่แท้ยังเหลืออยู่อีกเหรอ 5555!]

[พรืดดด 5555 เมนต์บนก็แซวเกิน~~ ตอนนี้มัมหมีกลายเป็นสิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์ไปแล้วจ้า~ 555~]

ในจังหวะที่เฟิ่งเยวี่ยกำลังเคว้ง ไม่รู้จะเอาไงต่อดี ผู้กำกับสวีเฉิงก็เริ่มหาเรื่องก่อกวนทันที

"พี่เยวี่ยครับ ทางเรามีภารกิจลับเฉพาะกิจมาให้ ขอแค่ทำสำเร็จ ก็จะมีโอกาสได้แต้มเอาไปแลกงบออกเดตนะคร้าบ~"

เฟิ่งเยวี่ย: เอ่อ… ฉันไม่ใช่เด็กสามขวบนะคะผู้กำกับ ดัดเสียงหลอกล่อเด็กแบบนั้นมันจะดีเหรอคะ?

"มีกติกานี้ด้วยเหรอคะ" เฟิ่งเยวี่ยสงสัย

"มีสิครับ ระหว่างที่แขกรับเชิญกำลังออกเดต ทีมงานจะสุ่มแจกภารกิจย่อยที่เกี่ยวข้อง ถ้าทำสำเร็จก็จะได้แต้มทั้งหมดเลยครับ"

กลัวว่าเฟิ่งเยวี่ยจะไม่ยอม สวีเฉิงจึงเอ่ยเตือนด้วยความหวังดีอีกระลอก

"พี่เยวี่ยครับ ในเกมปาถุงทรายเมื่อวาน คู่ของพี่กับลั่วเฟยได้งบออกเดตน้อยที่สุดเลยนะ หลังจากนี้พวกเรายังมีแผนไปเดตข้างนอกอีกตั้งเยอะ ผมคิดว่าพี่ควรคว้าโอกาสเก็บแต้มพวกนี้ไว้ เพื่อเตรียมตัวสำหรับรอบต่อๆ ไปนะครับ"

แม้เฟิ่งเยวี่ยจะรู้สึกว่ามีหลุมพรางซ่อนอยู่ แต่ก็มองว่าคำพูดของผู้กำกับสวีเฉิงมีเหตุผล

อีกอย่าง ลองฟังดูก่อนว่าภารกิจคืออะไร

ถ้าทำไม่ได้ ก็แค่ไม่ทำก็สิ้นเรื่อง

"ก็ได้ค่ะ" เฟิ่งเยวี่ยพยักหน้า

"ทางเราเตรียมภารกิจย่อยไว้ให้พี่สามอย่างครับ"

ผู้กำกับสวีเฉิงเริ่มอธิบายอย่างกระตือรือร้น

"ภารกิจแรก เป็นความปรารถนาอันแรงกล้าของเหล่าแฟนคลับ อยากให้พี่ช่วยลูบผมพี่โหลวแทนพวกเขาทีครับ"

"ง่ายแค่นี้เองเหรอคะ" เฟิ่งเยวี่ยประหลาดใจ

"ใช่แล้วครับ ถ้าทำภารกิจนี้สำเร็จ พี่ก็จะได้ 1 แต้ม แลกเป็นงบได้ 200 หยวนครับ"

"ตกลงค่ะ"

ไม่มีเหตุผลอะไรที่เฟิ่งเยวี่ยจะปฏิเสธภารกิจที่ง่ายดายขนาดนี้

เธอค่อยๆ ยื่นมืออีกข้างออกไป วางลงบนศีรษะของเผยเกออย่างแผ่วเบา แล้วลูบเบาๆ

"โอ๊ะ!" เฟิ่งเยวี่ยประหลาดใจเล็กน้อย

สัมผัสนุ่มมือมากเลยแฮะ~

เธอก้มมองเผยเกออีกครั้ง อีกฝ่ายยังคงนิ่งสนิท

ดีมาก

ถือโอกาสตอนที่พี่โหลวหลับอยู่นี่แหละ ทำภารกิจทั้งสามอย่างให้เสร็จ จะได้โกยงบออกเดตมาตุนไว้เยอะๆ

"ภารกิจที่สอง ถ่ายรูปหล่อๆ ของอีกฝ่ายหนึ่งรูปครับ"

นี่มันข้อสอบแจกคะแนนชัดๆ!

เฟิ่งเยวี่ยถ่ายเสร็จอย่างรวดเร็ว

สาเหตุหลักก็เพราะเผยเกอในมุมนี้ดูงดงามไร้ที่ติเหลือเกิน ไม่ว่าจะกดชัตเตอร์มุมไหนก็ดูดีไปหมด

"ยินดีด้วยครับ ได้เพิ่มอีก 2 แต้ม คว้าไปอีก 400 หยวน รวมเป็น 600 หยวนแล้วครับ!"

"เยี่ยมเลย!"

งบเดตเมื่อวานหาแทบตาย แต่วันนี้เหมือนแจกให้ฟรีๆ

ใครไม่เอาก็บ้าแล้ว

ทว่าในเวลานี้เอง สวีเฉิงกลับเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

"ภารกิจสุดท้าย ถ่ายรูปคู่ของพวกพี่สองคน ขอแบบหวานๆ หน่อยนะคร้าบ~"

"ได้ค่ะ" ข้อนี้ก็ไม่ได้ยากอะไร

เผยเกอที่หลับอยู่ ย่อมกลายเป็นพร็อปจัดท่าชั้นดีได้แบบสบายๆ ไร้ความกดดัน

เฟิ่งเยวี่ยเอียงศีรษะเข้าไปแนบชิดศีรษะของเผยเกอ ส่งยิ้มหวานหยดย้อย แถมยังชูสองนิ้วอีกด้วย

หวานพอไหมล่ะ!

แต่ผู้กำกับสวีเฉิงกลับส่ายหน้า

"พี่เยวี่ยครับ รูปนี้ทุกคนไม่ให้ผ่านนะ"

ไม่ใช่ว่าแค่ยิ้มหวานแล้วภาพจะดูหวานแหววตามไปด้วยเสียหน่อย

ฝ่ายชายแทบไม่เห็นหน้าเลยด้วยซ้ำ!

คราวนี้เฟิ่งเยวี่ยเริ่มรู้สึกลำบากใจขึ้นมาบ้างแล้ว

"ทางฝั่งเรามีคณะกรรมการตัดสินอยู่ห้าคน ต้องได้เสียงผ่านสามในห้า ถึงจะถือว่าภารกิจสำเร็จครับ"

เฟิ่งเยวี่ยพยักหน้ารับ

เธอลองปรับท่าดูอีกสองสามครั้ง แต่ก็ยังไม่ผ่านเกณฑ์อยู่ดี

สวีเฉิงจึงเอ่ยแนะนำด้วยความหวังดี

"พี่เยวี่ยครับ พี่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับพี่โหลวหน่อยสิ ไม่ใช่ว่าเขาหลับอยู่เหรอ พี่ก็เอาหัวเขามาพิงไว้ที่ไหล่พี่สิครับ แล้วบวกกับมือที่จับกันอยู่ตรงนั้นด้วย เพอร์เฟกต์เลยนะ!"

ใบหน้าของเฟิ่งเยวี่ยเห่อร้อนขึ้นมาทันที

พอได้ยินถึงตรงนี้ เธอก็เข้าใจเจตนาของทีมงานอย่างแจ่มแจ้งแล้ว

นี่มันจงใจชงคู่จิ้นชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ

จะออกนอกหน้าเกินไปแล้วมั้ง

ตอนนี้เฟิ่งเยวี่ยไม่ได้อยากจะใกล้ชิดกับเผยเกอมากจนเกินงาม

รายการเพิ่งจะเริ่มต้น เธอไม่อยากผูกมัดตัวเองกับใครเร็วขนาดนี้

ยิ่งไปกว่านั้น คนที่เธอเริ่มรู้สึกหวั่นไหวและมีใจให้ในตอนนี้คือเซี่ยซือจวินต่างหาก

"ภารกิจที่สามนี้ยกเลิกไปก่อนดีไหมคะ ขืนทำแบบนั้นเดี๋ยวพี่โหลวจะตื่นเอา ให้เขานอนต่ออีกสักพักเถอะค่ะ"

"มันเป็นอย่างนี้ครับพี่เยวี่ย ภารกิจทั้งสามข้อต้องทำให้ครบทั้งหมด เราถึงจะแจกแต้มให้ ถ้าพี่ไม่ทำภารกิจที่สาม ก็จะไม่ได้งบออกเดตเลยสักหยวนเดียวนะครับ" สวีเฉิงอธิบายพร้อมรอยยิ้ม

เฟิ่งเยวี่ย: "…"

อย่าว่าแต่เฟิ่งเยวี่ยที่พูดไม่ออกเลย ขนาดผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างก็รุมก่นด่าว่าผู้กำกับสวีเฉิงทั้งหน้าเลือดทั้งไร้ยางอาย

นี่มันเล่นเหลี่ยมชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?!

แถมคนดูจำนวนมากยังรู้สึกว่าภาพนี้มันช่างคุ้นตาเหลือเกิน

พวกพ่อค้าหัวหมอที่หลอกลวงผู้บริโภคก็ใช้ลูกไม้นี้เป๊ะๆ เลยไม่ใช่เหรอ!

บางคนถึงกับพิมพ์สโลแกน "รุมตื้บผู้กำกับหน้าเลือด" โผล่ขึ้นมาเต็มหน้าจอ

เฟิ่งเยวี่ยลังเลอยู่ชั่วครู่

ถ้าจะยอมแพ้ทิ้งไปก็น่าเสียดายอยู่ไม่น้อย

อีกอย่างนี่ก็คือรายการเรียลลิตี้หาคู่ การที่แขกรับเชิญชายหญิงจะมีปฏิสัมพันธ์หรือถูกเนื้อต้องตัวกันนิดๆ หน่อยๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไร

ไม่เห็นจำเป็นต้องตีโพยตีพายเกินเหตุ

"ก็ได้ค่ะ"

เฟิ่งเยวี่ยทำใจยอมรับได้ในที่สุด

เพียงแต่ท่าทางที่ขยับนั้น ยังคงแฝงความไม่เต็มใจอยู่นิดๆ

มือของเธอสอดเข้าไปใต้ท้ายทอยของเผยเกอ ประคองศีรษะของอีกฝ่ายขึ้นมา หวังจะดึงให้เอนลงมาซบที่ไหล่ตนเอง

"เอ๊ะ?"

เฟิ่งเยวี่ยที่กำลังง่วนอยู่ กลับต้องสบสายตาเข้ากับดวงตาของเผยเกอที่เพิ่งตื่นนอนและยังคงมีแววงุนงงอยู่อย่างกะทันหัน

หัวใจของเฟิ่งเยวี่ยพลันหยุดเต้นไปชั่วขณะ

ใบหน้าตรงหน้าขาวผ่องคมคาย ระยะห่างประชิดจนเธอมองเห็นกระทั่งไรขนเส้นเล็กๆ บนใบหน้าของอีกฝ่าย

และแววตาที่จ้องมองมาตรงๆ เพื่อสำรวจอย่างเปิดเผยของเผยเกอ ก็ทำเอาเฟิ่งเยวี่ยถึงกับแข็งค้างอยู่กับที่

แม้กระทั่งลมหายใจยังต้องผ่อนให้เบาลง

เผยเกอไม่เข้าใจจริงๆ นั่นแหละ

เธอก็แค่งีบหลับไปตื่นหนึ่ง ไฉนพอลืมตาขึ้นมา ใบหน้าของเฟิ่งเยวี่ยถึงได้ขยายใหญ่เบ้อเริ่มอยู่ตรงหน้าแบบนี้

แถมกล้องของหลูหลินยังแทบจะจิ้มเข้าใส่หน้าเธออยู่รอมร่อ

"?"