บทที่ 110 หนึ่งแสนสองหมื่น

ชายสวมเสื้อเชิ้ตดูดีมีราคาก้าวเท้าเข้ามาอย่างเอื่อยเฉื่อย

เขาเดินมาหยุดข้างเข่งปลา ก่อนจะเตะใส่เข่งทีหนึ่งอย่างไม่แยแส

ปากก็บ่นพึมพำด้วยความไม่สบอารมณ์ "เหอะ นึกว่าจะได้เห็นของดีหายากอะไร ที่แท้ก็มีแต่พวกปลากะพงตาทองนี่หว่า"