บทที่ 113 พบวาฬเพชฌฆาต

“ไอ้พวกนี้มันอยู่รวมกันเป็นฝูงชัดๆ ฉันว่าข้างใต้นั่นต้องมีเพียบแน่ เสียดายที่ไม่ยอมลอยขึ้นมา ไม่งั้นเหวี่ยงแหสักสองสามรอบ รับรองว่าได้บานเลย” หลี่อวิ๋นถอนหายใจพลางพูดด้วยความเสียดาย

“พี่ใหญ่ พวกเราเปลี่ยนที่ดีกว่ามั้ง ปลาพวกนี้ตัวเล็กไปหน่อย ตกไปก็ไม่เห็นจะสนุกเลย เหมือนเวลาพี่ไปตกปลาน้ำจืด กะจะตกปลาตะเพียนตัวบิ๊กๆ แต่ดันเจอพวกปลาซิวมาคอยกวนอยู่ได้ โคตรกร่อยเลย” หลี่ซิงพูดอย่างจนใจ

“ตกต่ออีกสักพักเถอะ พวกแกก็ตกได้ตั้งเยอะแล้วนี่”