บทที่ 135 ถึงบ้านแล้ว

ปลาริบบิ้นตาดำนึ่งตรงหน้านี้ ช่างต่างจากปลาริบบิ้นในความทรงจำที่เขาเคยกินมาราวฟ้ากับเหว

ไม่มีกลิ่นคาวแม้แต่น้อย ซ้ำเนื้อปลายังนุ่มเนียนแทบละลายในปาก ทุกคำที่เคี้ยวคือความฟินระดับสุดยอด

หลี่ซิงชอบกินท่อนกลางตัวที่อวบอ้วนและมันเป็นพิเศษ พอดีกับที่จางชิงหลินหั่นเป็นชิ้นใหญ่สะใจ เขาจึงฟาดรวดเดียวไปถึงสามชิ้น ร้องครางออกมาอย่างสะใจด้วยสีหน้าอิ่มเอม