บทที่ 179 อวนติดเข้าให้แล้ว

หลี่ซิงไม่ได้แตะเหล้าเลยแม้แต่น้อย เขายกจานปลาจินโปหลัวที่ปรุงเสร็จแล้วพร้อมบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปชามพูน เดินไปนั่งกินอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ตรงหัวเรือ

พอลองชิมเนื้อปลาจินโปหลัวไปคำหนึ่ง รสชาติดีทีเดียว กลิ่นหอมคล้ายปลาจวดเหลืองใหญ่ ทว่าเนื้อแน่นกว่าปลาจวดเหลืองใหญ่เสียอีก

อย่างไรก็ตาม ในสายตาของเขา เจ้าปลาจินโปหลัวนี้ก็ยังสู้รสชาติของปลาตาเดียวอาเบะที่จับได้ในอวนรอบก่อนไม่ได้ และหากเทียบกับปลาจะละเม็ดก็ยังเป็นรองอยู่เล็กน้อย