บทที่ 229 อวนตาข่ายที่สาม

เถ้าแก่เฉียนยิ้มแย้มแจ่มใส เอ่ยขึ้นอย่างออกรส "ฉันกะดูแล้ว ปลาจวดเหลืองใหญ่นี่อย่างต่ำน่าจะขายได้จินละประมาณห้าพันหยวน ตัวนี้ถ้าทะลุห้าแสนหยวนได้ล่ะก็ เจ๋งเป้งเลยล่ะ"

หลี่ซิงพยักหน้าเบาๆ พลางลอบคิดในใจว่าราคาใกล้เคียงกับที่ตนเองประเมินไว้ ไม่รู้ว่าสองตัวรวมกันแล้วจะแตะถึงเจ็ดแสนหยวนได้ไหม คิดถึงตรงนี้ มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นมาน้อยๆ

"อาซิง น้ำลึกได้ที่แล้ว พวกเราลงอวนกันเลยไหม" เถ้าแก่เฉียนชำเลืองมองหน้าปัดอุปกรณ์แล้วหันมาถามหลี่ซิง