บทที่ 273 พาอาจาไปเปิดหูเปิดตา

“ฮ่าๆ อาซิง ฉันเองก็ถือว่าเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ของเธอคนหนึ่งแล้วนะ งั้นตอนนี้ฉันขอมอบหมายงานให้เธอสักอย่าง ช่วยดองเหล้าแบบนี้ให้ฉันสักไห ครั้งหน้าถ้าเข้าปักกิ่งค่อยหิ้วติดมือมาฝากฉันด้วยล่ะ” พ่อของอวี๋จิ่งเทียนพูดพลางหัวเราะ

“ได้เลยครับ ถึงตอนนั้นผมจะเอามาฝากอาเฉียวด้วยอีกไห” หลี่ซิงรับปากอย่างกระตือรือร้น

เมื่อเห็นเถ้าแก่ทั้งสองท่านที่มาจากปักกิ่งเอ่ยปากชมไม่ขาดสายว่ากับข้าวรสมือพวกเธออร่อย จางอวิ๋นกับหลี่หลิงก็ดีใจจนแทบหุบยิ้มไม่ลง เดิมทีพวกเธอยังพะวงอยู่เลยว่าทั้งสองท่านจะกินอาหารบ้านๆ แถวนี้ไม่ชิน กลัวว่าจะต้อนรับขับสู้ได้ไม่ดีพอ คราวนี้ก็โล่งอกได้สักที