บทที่ 298 หลี่ซิงผู้ได้ว่างเว้นเสียที

หลี่ซิงเอ่ยปากชวนทุกคนนั่งลงอย่างกระตือรือร้น ด้วยความที่เป็นคนรุ่นราวคราวเดียวกัน บรรยากาศจึงเป็นกันเอง ไม่มีอะไรต้องเกรงใจกันมากนัก

อาลี่กับอาเยวียนขยับมือไม้คล่องแคล่ว รินเหล้าใส่แก้วให้ทุกคนจนเต็ม

หลี่ซิงจึงยกแก้วขึ้นแล้วพูดว่า "ทุกคนครับ ช่วงนี้ลำบากกันมามากแล้ว! แก้วแรกนี้ พวกเราดื่มให้ความปลอดภัยราบรื่นกัน ชนแก้ว!"