บทที่ 363 ออกทะเล

"ผมได้ยินมาว่า คนในเรืออับปางลำนั้นเป็นมิตรสหายชาวญี่ปุ่นเหรอครับ" เหยาอวี่หรี่ตาลง คอยสังเกตปฏิกิริยาของหลี่ซิง

"เหอะ ตายๆ ไปได้ก็ดี ทำไมไม่จมไปอีกสักสองสามลำล่ะ"

กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเหยาอวี่กระตุกขึ้นมาวูบหนึ่งโดยไม่รู้ตัว