บทที่ 383 เดินทางกลับ

เวลานี้แดดเริ่มแผดจ้าแรงขึ้นทุกที โชคดีที่บนเรือขึงตาข่ายบังแดดเอาไว้ ประกอบกับมีลมทะเลพัดโชยมาเรื่อยๆ จึงยังไม่ถึงกับร้อนอบอ้าวนัก

หลี่อวิ๋นรู้สึกเสียดายอยู่บ้างที่ไม่ได้อยู่หาของทะเลบนเกาะต่อ

แต่พอเห็นเจ้าตัวเล็กทั้งสองคนนั่งหงอยหมดแรงอยู่บนม้านั่ง