บทที่ 390 แผนงานและเรื่องในครอบครัว

หลี่ซิงกั๋วนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มตาเป็นประกายอย่างตื่นเต้น "ความคิดนี้เข้าท่า! ถึงตอนนั้นไปจ้างคณะละครมาประจำไว้สักสองสามคณะ ให้เล่นพวกเพลงฮวาหลัว เพลงเก็บใบชาของบ้านเราโดยเฉพาะ นักท่องเที่ยวต่างถิ่นพวกนั้นรับรองว่าชอบดูแน่!"

หลี่ซิงอ้าปากค้าง คำพูดที่มาจ่ออยู่ริมฝีปากต้องกลืนกลับลงคอไป ละครพื้นบ้านที่อาสองพูดถึงพวกนี้ พอพ้นเขตมณฑลเราไปแทบไม่มีใครรู้จักเลย ขืนเอามาแสดงเข้าจริง นักท่องเที่ยวต่างถิ่นคงฟังบทไม่ออกด้วยซ้ำ

ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะเรียบเรียงคำพูดให้เข้าที่ หลี่ซิงกั๋วก็เริ่มวาดฝันต่อ "แล้วก็จ้างครูรุ่นเก่าๆ มาสอนพวกเด็กๆ ร้องด้วย จะได้สืบทอดของดีของบรรพบุรุษต่อไป…"