บทที่ 392 งานเลี้ยงในครอบครัว

พออาลี่เดินเข้าบ้านไปก็คุกเข่าลงอีกครั้ง เริ่มจากตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่หลายที

เจ็บจนน้ำตาไหลพราก เขาเงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า "คุณอา ผมมันสารเลวเอง ยกโทษให้ผมสักครั้งเถอะนะครับ นับจากนี้ถ้าผมยังทำเรื่องระยำให้ไต้อวิ๋นต้องเสียใจอีกล่ะก็ คุณอาจะสับผมเป็นชิ้นๆ ก็ได้ ผมจะไม่หนีสักก้าวเลย"

เหล่าไต้จ้องมองอาลี่ด้วยสายตาซับซ้อน ก่อนจะหันไปถามลูกสาวตัวเอง "อาฉิน แล้วแกล่ะว่าไง"