บทที่ 406 ทั้งลูกเห็บทั้งฝนกระหน่ำ

จู่ๆ หลี่ซิงก็รู้สึกเจ็บแปลบที่แขนอย่างจังจนสะดุ้งตื่นจากความฝัน

เขาเอื้อมมือไปลูบแขนตามสัญชาตญาณ พอรู้สึกตัวว่ายังนอนอยู่บนดาดฟ้าเรือก็ลอบถอนหายใจโล่งอก

ทว่าวินาทีต่อมา เสียงกระแทก "ปังๆ" ถี่ระรัวก็ดังสนั่น