บทที่ 411 จัดงานประมูลที่ปักกิ่ง

กู้ลี่ได้ยินเข้าก็ชะงักไปทันที รีบส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน "ปักกิ่งเหรอ นายอย่ามาล้อเล่นน่า ที่นั่นฉันไม่คุ้นเคยกับใครสักคน จะไปจัดงานประมูลให้นายได้ยังไง"

หลี่ซิงยิ้มพลางอธิบาย "พี่ลี่ ผมคิดว่าเทียนซิงกำลังจะเปิดตัวเร็วๆ นี้พอดี เลยอยากถือโอกาสนี้สร้างกระแสให้ปังๆ หน่อย เราส่งของบางส่วนขึ้นเครื่องบินไปได้ คัดเอาเฉพาะตัวที่เด่นจริงๆ ในมือเรายังมีปลาเกรดพรีเมียมเหลืออยู่ไม่ใช่เหรอ ผมกะว่าจะเอาปลาจวดขาวใหญ่สองตัว ปลากระพงปากเหลืองสองตัว แล้วก็ปลาจวดขาวอีกสองตัว นอกจากนี้พวกปลาเก๋าแดง ปลาจานกวาง ปลาจะละเม็ดเทาตัวใหญ่ๆ ขอแค่ตัวโต สภาพสวยจัดๆ ก็คัดแยกออกมา รวมให้ได้สักสามสิบสี่สิบรายการประมูลก็น่าจะพอ ของทะเลพวกนี้แถวบ้านเราอาจไม่ถึงกับหายากจนน่าตกใจ แต่ถ้าเอาไปประมูลที่ปักกิ่ง รับรองว่าฟันราคาได้งามแน่"

กู้ลี่ยังคงมีสีหน้าลังเล ในมุมมองของเขา เรื่องนี้จัดการยุ่งยากเกินไป ต้นทุนที่ต้องลงไปไม่ใช่เงินน้อยๆ เลย แถมจัดขึ้นมาแล้ว กำไรที่ได้อาจไม่ต่างจากการขายในท้องถิ่นสักเท่าไร ดูยังไงก็ชักหน้าไม่ถึงหลัง ได้ไม่คุ้มเสีย