บทที่ 454 รวยเละเข้าแล้วจริงๆ

หลี่ซิงรับก้อนหินมา พินิจดูแวบเดียว สีหน้าก็พลันเปี่ยมไปด้วยความยินดี

เขาเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า "พี่เขย นี่มันหยกปะการังเหมือนที่เราเก็บได้เมื่อปีก่อนชัดๆ เลยนี่! พี่ไปเจอมาจากตรงไหนเนี่ย?"

"อยู่ตรงโน้นไง แถบนั้นมีเต็มไปหมดเลย" อวี๋หยางชี้ไปทางที่ไม่ไกลนัก