บทที่ 113 ตลาดวัสดุก่อสร้าง

เพียงแต่ความเสียดายในใจย่อมต้องมีอยู่แล้ว น้ำพักน้ำแรงทั้งชีวิตกำลังจะถูกปล่อยให้รกร้าง ลองถามดูเถอะว่าใครบ้างจะไม่นึกเสียดายเลยสักนิด?

"ครูวางใจเถอะครับ แม้ต่อไปผมจะเข้าไปปักหลักในเขตใจกลางเป็นหลัก แต่กระท่อมล่าสัตว์หลังเดิมข้างนอกนี้ผมไม่ทิ้งแน่นอน"

"ยังไงมันก็เป็นที่ที่ผมลงแรงพัฒนามาตั้งปีหนึ่ง จะให้ทิ้งไปเฉยๆ ก็น่าเสียดายแย่"