บทที่ 140 รายงานตัวที่โรงเรียนสอนการบิน!

“ได้จ้ะที่รัก รีบไปเถอะ อย่าลืมรีบกลับมานะ”

สวี่ฮุ่ยนอนแผ่อยู่บนเตียง สภาพไม่ต่างอะไรกับปลาเค็มที่ไร้สิ้นความฝัน

ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากขยับตัว แต่เป็นเพราะเมื่อวานออกกำลังกายหนักไปหน่อย แถมยังนอนดึกมากอีกต่างหาก