บทที่ 208 การสะกดรอยและย้อนรอยของฝูงหมาป่า

“เชี่ย!”

เมื่อได้เห็นฉากนี้ นอกจากตัวหลี่เซียงตงเองที่ข้างในไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไรแล้ว ชายฉกรรจ์อีกสี่คนที่เหลือต่างหลุดสบถออกมาพร้อมกันอย่างอดไม่อยู่

เพราะในความทรงจำของพวกเขานั้น คันธนูกับลูกศร ถึงจะมีอานุภาพทำลายล้างอยู่จริงก็เถอะ