บทที่ 227 จัดงานรวมพลพรานใหญ่ของหมู่บ้าน!

“แกมันพวกไม่มีเรื่องไม่เคยโผล่หัวมา บอกความจริงมาเถอะ คราวนี้มาหาครูอย่างฉัน แกมีเรื่องอะไรอีกล่ะ?”

โบราณว่าไว้ ยิ่งแก่ยิ่งเขี้ยวลากดิน ตาแก่อู๋ซุ่ยเซิงเองก็ย่อมไม่ใช่ข้อยกเว้น

แม้จะรู้ว่าหลี่เซียงตงเป็นคนมีน้ำใจ พอมีเวลาก็ต้องแวะมาเยี่ยมเยียนตัวเองแน่ๆ แต่การมาอย่างเร่งรีบขนาดนี้