บทที่ 106 ให้เขายอมคายสูตรยาออกมาแต่โดยดี! ยังจะไปหาหมอฉินคนนั้นทำไมอีก

แต่จนกระทั่งก้าวพ้นประตูโรงพยาบาลสัตว์ออกมา ก็ยังไม่ได้ยินเสียงเรียกอย่างที่เฝ้ารอ จึงจำใจต้องล่าถอยไปชั่วคราว

เมื่อเห็นเจิ้งซิงอันเดินลับสายตาไป ฉินกงอวี่ก็นั่งลงตามเดิม ไม่ว่าอีกฝ่ายคิดจะเล่นไม้ไหน

ตราบใดที่เขาไม่หลงกลรับมุก ปัญหาย่อมลามมาไม่ถึงตัว