บทที่ 115 รู้ว่ากำลังจะตายต่างหาก! ยังจะนอนอยู่อีก แผ่นดินไหวแล้ว รีบวิ่งสิวะ!

กัวจื่ออี๋ที่อยู่ข้างๆ ก็อึ้งไปเหมือนกัน นึกไม่ถึงว่าเพื่อนสนิทจะคุกเข่าโขกหัวลงไปดื้อๆ แบบนี้

เขารีบยื่นมือไปดึงตัวทันที "เหล่าเหลียง เหล่าเหลียง แกทำบ้าอะไรเนี่ย?"

ทว่าผู้จัดการเหลียงสะบัดมือเพื่อนออก แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว "อย่ามายุ่งกับฉัน นี่มันความผิดของแม่ฉันเอง"