บทที่ 120 สัตว์พิษห้ำหั่น! รวมหัวมาจัดฉากตบทรัพย์ฉันเนี่ยนะ!

ประสาทรับกลิ่นอันเฉียบไวทำให้ฉินกงอวี่ได้กลิ่นว่า เลือดของตัวเองไม่ได้มีกลิ่นคาวเลยสักนิด

ตรงกันข้ามกลับมีกลิ่นหอมจางๆ นับเป็นความแปลกประหลาดอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นหลังจากร่างกายของเขาได้รับการเสริมสร้างจนแข็งแกร่ง

พอน้ำเลือดไหลออกมาได้เกือบหนึ่งร้อยมิลลิลิตร ฉินกงอวี่จึงค่อยใช้ผ้ากอซโรยผงยามาพันแผลเพื่อห้ามเลือด