บทที่ 128 ช่างเป็นยอดลูกกตัญญูเสียจริง! จะให้แกล้งทำฉันยังแกล้งไม่ลงเลย!

แต่ไม่นานก็เริ่มรู้สึกทะแม่งๆ เพราะถ้าแค่อยากขอให้ฉินกงอวี่ให้อภัยจริงๆ

จำเป็นต้องเล่นใหญ่เบอร์นี้เลยเหรอ?

ทั้งคุกเข่าโขกหัว ทั้งพานักข่าวมา ดูยังไงก็มีพิรุธ