บทที่ 133 ขีปนาวุธ ‘อึ’ นกกาเหินเวหา ทั้งเหลวทั้งเหม็น! คนชั่วยังอยู่ค้ำฟ้า!

เขาทำได้เพียงเออออรับมือทั้งสองฝ่ายไปพลางๆ แล้วรีบส่งสัญญาณให้ตากล้องหันเลนส์ออกจากเฉิงซูอี๋

กล้องทั้งหมดเบนกลับมาทางผู้จัดการเหลียงทันที ก่อนที่เขาจะเอ่ยปาก “ท่านผู้ชมครับ คุณเหลียงคุกเข่ามาครึ่งชั่วโมงกว่าแล้วนะครับ”

“ทุกท่านดูสิครับ…”