บทที่ 143 เข้ามานี่ มาคุยกันหน่อย! แกอย่าเข้ามานะ!

“งั้นก็ขอบคุณมากนะครับหมอฉิน” ชายหนุ่มรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง

ฉินกงอวี่เดินไปด้านหลัง ยกชามอาหารแมวออกมาหนึ่งใบแล้ววางไว้ในกรง

เจ้าแมวได้กลิ่นก็อยากจะเข้ามากิน ทว่าท่าทางยังหวาดระแวงเหลือเกิน ลองขยับหยั่งเชิงอยู่หลายรอบก็ยังไม่กล้าเข้ามา