บทที่ 176 จะไปก็เชิญ แต่ค่าจ้างแม้แต่แดงเดียวก็อย่าหวังจะได้!

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ กลิ่นฟอร์มาลดีไฮด์แถวนี้แรงเกินไป อยู่นานๆ แล้วจะรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว”

ฉินกงอวี่เอ่ยเตือนทุกคนด้วยความหวังดี

นี่ถือเป็นการเตือนพวกพนักงานร้านสัตว์เลี้ยงไปด้วยในตัว ส่วนจะคิดได้กันหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับตัวพวกเขาเองแล้ว