บทที่ 203 ผมยินดีจะรักษาให้ แต่ผมเป็นสัตวแพทย์นะ!

ผู้จัดการเหลียงสายตาเศร้าโศก น้ำเสียงสั่นเครือพูดขึ้นว่า “คุณตำรวจครับ ผมเองก็ไม่อยากทำแบบนี้เลย”

“แต่ตอนนี้แม่ผมจะไม่ไหวแล้ว ถ้าไม่จนปัญญาจริงๆ”

“ผมก็ไม่อยากสร้างความเดือดร้อนให้คุณหรอกครับ แต่เห็นแก่สภาพแม่ผมตอนนี้ ได้โปรดอนุญาตให้ผมอยู่ตรงนี้เถอะนะครับ”