บทที่ 224 แค่ห้าร้อยยังไม่มีปัญญาจ่าย จะเห่าทำไม เป็นหมาหรือไง

เธอจึงได้แต่วิงวอนจากใจ ขอให้สุนัขตำรวจตัวนั้นหายดีกลับมาเป็นเหมือนเดิม

ทว่าเธอก็รู้แก่ใจดีว่า คำอธิษฐานเช่นนี้ไม่ต่างอะไรกับความหวังลมๆ แล้งๆ

เพราะในสถานการณ์ตอนนี้นั้น แค่รักษาชีวิตเอาไว้ได้ก็ยากเย็นแสนเข็ญแล้ว ส่วนเรื่องการฟื้นตัวในอนาคตคงทำได้แค่หวังพึ่งปาฏิหาริย์เท่านั้น