บทที่ 242 งั้นก็มาร่วมรับกรรมกันให้หมดนี่แหละ!

เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ก็พากันวิ่งกรูตามออกไปข้างนอกเหมือนกัน

จนกระทั่งก้าวขึ้นมาบนรถของตัวเองได้นั่นแหละ จิตใจที่ตึงเครียดถึงค่อยผ่อนคลายลง

พอบุคลากรทุกคนกลับไปหมดแล้ว ฉินกงอวี่ถึงได้อมยิ้มบางๆ พลางนั่งพักเหนื่อยอยู่ตรงเคาน์เตอร์บริการ