บทที่ 250 'มัน' คือยาวิเศษอย่างไม่ต้องสงสัย!

พูดพลางเอ่ยออกมาด้วยความเดือดดาลอีกว่า "แต่ใครแม่งจะไปรู้"

"พอกลับมาถึง เสี่ยวอู่ก็สลบเหมือดไปแล้ว"

"ต่อมาบนเครื่องบิน เสี่ยวอู่ฟื้นขึ้นมาฉันถึงได้รู้ ว่าไอ้พวกเวรนั่นไม่ได้ตรวจร่างกายห่าเหวอะไรเลย"