บทที่ 69 หน้าแหกจนบวมเป่ง! โชคดีไม่มาซ้ำ คราวเคราะห์ไม่มาเดี่ยว!

“หญิงชราในกล้องคนนั้น วันก่อนเพิ่งมารับการตรวจกับท่านไม่ใช่หรือครับ”

“ตอนนั้นหลังจากท่านตรวจเสร็จ ก็สั่งยาช่วยสงบประสาทให้นอนหลับไป” ผู้อำนวยการพูดต่อ

ลู่เหวินรุ่ยย้อนนึกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้ารับ “ใช่แล้ว เป็นอย่างนั้นจริงๆ”

“ตอนนั้นชีพจรของเธอมี…”

เขาเล่าอาการของคนไข้ซ้ำอีกรอบ แล้วจึงถามขึ้น “ทำไมหรือ เกิดเรื่องอะไรกับเธอขึ้นงั้นรึ”

ผู้อำนวยการตอบด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “เรื่องค่อนข้างใหญ่ครับ วันนี้เธอไปตรวจเอ็มอาร์ไอที่โรงพยาบาล”

“ผลปรากฏว่าสแกนเจอก้อนสิ่งแปลกปลอมในสมอง ตอนนี้กำลังตรวจซ้ำอยู่ครับ”

ได้ยินเช่นนั้น ลู่เหวินรุ่ยก็ตกใจ ภาพเหตุการณ์ในวันนั้นผุดขึ้นมาทันที

ถ้าจำไม่ผิด สองแม่ลูกคู่นั้นบอกว่าถูกสัตวแพทย์ที่โรงพยาบาลสัตว์ตรวจเจอเนื้องอกในสมอง

ถึงได้โร่มาตรวจที่คลินิกแพทย์แผนจีนของตน พอตนได้ฟังก็ยังนึกว่าเป็นเรื่องตลกขบขันอยู่เลย!

“ท่านผู้เฒ่าลู่ ความจริงเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับพวกเราเท่าไรนัก”

“เพราะไอ้เรื่องเนื้องอกในสมองเนี่ย ปกติแพทย์แผนจีนก็ตรวจพบได้ยากอยู่แล้ว ทางโรงพยาบาลเองยังต้องใช้เครื่องมือเฉพาะทางสแกนเลย”

“แต่ปัญหามันอยู่ที่สองแม่ลูกคู่นั้น เมื่อไม่กี่วันก่อน…” ผู้อำนวยการเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ฟัง

ฟังถึงตรงนี้ลู่เหวินรุ่ยยิ่งขมวดคิ้วแน่น หากมองจากมุมมองทางการแพทย์ ฝั่งตนก็ไม่ได้มีความรับผิดชอบหรือความผิดพลาดใหญ่โตอะไรขนาดนั้นจริงๆ

เพราะการรักษาโรคของแพทย์แผนจีนต้องดูการตอบสนองของร่างกาย หญิงชราคนนั้นแม้จะมีเนื้องอกในสมอง และย่อมมีอาการภายนอกแสดงออกมาบ้าง

แต่วิธีการของแพทย์แผนจีนตรวจดูได้ยากยิ่ง ต้องอาศัยเครื่องมือเฉพาะทางอันทันสมัยตรวจดู

อีกอย่าง โรคเนื้องอกในสมองแบบนี้ ต่อให้ตนตรวจเจอ ก็ไม่มีปัญญาไปผ่าตัดให้อยู่ดี

ยังไงก็ต้องไปผ่าตัดที่โรงพยาบาลแผนปัจจุบันเหมือนกัน

ดังนั้น ตนจะตรวจเจอหรือไม่เจอ ความจริงก็ไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย

ทว่าจุดตายของปัญหาในตอนนี้ก็คือ สัตวแพทย์คนหนึ่งกลับตรวจเจอ แต่เขากลับตรวจไม่เจอ

แถมตอนนั้นยังมองเรื่องนี้เป็นเรื่องตลก และพูดจาอะไรบางอย่างออกไป ซึ่งพอมาดูใน ‘ตอนนี้’ มันเหมือนถูกตบหน้าดัง ‘ฉาด’ เข้าเต็มเปา

เรื่องมันเลยร้ายแรงขึ้นมาทันที หากหญิงชราคนนั้นตรวจซ้ำแล้วพบว่ามีเนื้องอกในหัวจริงๆ

ไม่เพียงแค่ชื่อเสียงของคลินิกแพทย์แผนจีนจะพังยับเยิน แต่ชื่อเสียงของตนเองก็จะป่นปี้ไปด้วย หน้าตาคงถูกตบจนชาดิก!

เรื่องนี้ลู่เหวินรุ่ยยอมไม่ได้เด็ดขาด ตั้งแต่วิชาแพทย์ของตนสำเร็จเป็นต้นมา เขาก็ได้รับความเคารพนับถือมาค่อนชีวิต

จะมาตกม้าตาย เอาชื่อเสียงที่สะสมมาทั้งชีวิตมาทิ้งไว้ตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด

จึงเอ่ยถามผู้อำนวยการ “เรื่องนี้ควรจะแก้ปัญหายังไง”

ผู้อำนวยการตอนนี้ก็ปวดหัวตึบ สายตาหันไปมองหัวหน้าฝ่ายที่รับผิดชอบดูแลแพลตฟอร์มออนไลน์

ฝ่ายหลังจึงเสนอความคิดออกมา “ผู้อำนวยการครับ พวกเราแค่ออกแถลงการณ์ชี้แจงก็พอแล้ว”

“เพราะยังไงเนื้องอกในสมองก็จัดอยู่ในแผนกอายุรกรรมระบบประสาท แถมยังต้องลงมีดผ่าตัดเปิดกะโหลกศีรษะถึงจะจัดการได้”

“ผู้ป่วยเคสแบบนี้ ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับการรักษาของคลินิกแพทย์แผนจีนเราเลยสักนิดครับ”

เหตุผลนี้ทำให้ผู้อำนวยการลังเลเล็กน้อย “พวกคนในเน็ตจะเชื่อหรือ”

หัวหน้าฝ่ายดูแลสื่อออนไลน์กล่าวอย่างมั่นอกมั่นใจ “ไม่เป็นไรหรอกครับท่านผู้อำนวยการ”

“พวกชาวเน็ตส่วนใหญ่ก็แค่นักเลงคีย์บอร์ด”

“เราโพสต์แถลงการณ์ออกไป อาจจะโดนด่าอยู่พักหนึ่ง แต่พอหมดกระแสนี้ไปก็ไม่มีอะไรแล้วครับ”

เขาคุ้นเคยกับพวกนักเลงคีย์บอร์ดบนโลกออนไลน์ดีเหลือเกิน ร้อยทั้งร้อยเข้ามามุงดูความบันเทิงทั้งนั้น แถมยังไม่สนใจถูกผิดด้วยซ้ำ

แค่ดูว่ากระแสฝั่งไหนดูอ่อนแอกว่า พวกเขาก็จะรุมรังแกฝั่งนั้น

มันก็แค่พวกหญ้าลู่ตามลมชัดๆ!

เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนั้น ต่างก็ไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้

เพราะเรื่องมีก้อนเนื้อโตในสมอง ไม่เหมือนกับโรคแปลกประหลาดรักษาวยากทั่วๆ ไป

ถ้าเป็นโรคอื่น พวกเขายังพอจะออกมาแถลง แล้วส่งคนไปดูอาการได้

แต่มีเนื้องอกในสมอง นอกจากการผ่าตัดก็ไม่มีวิธีอื่น ต่อให้ส่งคนไปก็ทำได้แค่ยืนมองตาปริบๆ

สู้อยู่เฉยๆ เสียยังดีกว่า!

หลังจากถกกันอีกสองสามประโยค ทุกคนก็เลิกประชุมแล้วแยกย้ายกันไป

หลังการประชุมเสร็จสิ้น ผู้อำนวยการยังอุตส่าห์เดินมาปลอบใจลู่เหวินรุ่ยเป็นพิเศษ เพราะอย่างไรก็เป็นหนึ่งในแพทย์แผนจีนอาวุโสประจำคลินิก

จะปล่อยให้เรื่องนี้สร้างความกดดันทางจิตใจให้ท่านผู้เฒ่าลู่ไม่ได้

ลู่เหวินรุ่ยอารมณ์บูดบึ้งอย่างยิ่งจริงๆ เพราะหน้าของเขาโดนตบจนบวมเป่งไปหมดแล้ว

นึกถึงตอนนั้นที่ทำตัวเหมือนรอดูเรื่องตลก แต่ตอนนี้ตัวเองกลับกลายเป็นตัวตลกให้คนอื่นดูเสียเอง

หน้าชาจนไม่รู้จะชายังไงแล้ว!

ถึงขั้นคิดภาพออกเลยว่า ต่อไปในอนาคตเพื่อนร่วมวงการจะหัวเราะเยาะตนอย่างไรบ้าง!

ทางด้านแผนกดูแลสื่อออนไลน์ของคลินิกแพทย์แผนจีนแห่งมหานครโม่ตู

หัวหน้าแผนกก็ได้โพสต์แถลงการณ์ชี้แจงผ่านทางบัญชีทางการเป็นที่เรียบร้อย

แต่ก็ยังคงปิดคอมเมนต์ไว้เช่นเดิม เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกนักเลงคีย์บอร์ดถล่ม

เน้นคติที่ว่า ถ้าพวกแกพิมพ์ด่าไม่ได้ ก็แปลว่าไม่มีใครด่า

ทว่าชาวเน็ตบนโลกออนไลน์ที่เฝ้ารอคำตอบจากคลินิกแพทย์แผนจีน กลับไม่ยอมซื้อแถลงการณ์ฉบับนี้

ก่อนหน้านี้พวกฉันในเน็ตช่วยอวยคลินิกแพทย์แผนจีนของพวกแกจนลอยฟ้า

ตอนนี้พวกฉันโดนตบหน้าฉาดใหญ่เข้าให้ แล้วแกกลับออกแถลงการณ์ชุ่ยๆ มาแค่นี้เนี่ยนะ?

ชาวเน็ตเตรียมกระหน่ำคีย์บอร์ดถล่มบัญชีของคลินิกแพทย์แผนจีนแห่งมหานครโม่ตูทันที ทว่ากลับพบว่าช่องคอมเมนต์ยังคงปิดอยู่

ทำได้เพียงย้ายไปแพลตฟอร์มอื่นอย่างเวยป๋อ เพื่อดันเรื่องนี้ให้ติดเทรนด์ขึ้นไป

…

ณ ห้องรอตรวจของแผนกอายุรกรรมระบบประสาท

สองแม่ลูกตระกูลเหลียงนั่งอยู่บนเก้าอี้ สายตาจับจ้องไปที่ประตูห้องตรวจเขม็ง

ทุกครั้งที่มีความเคลื่อนไหวเพียงนิดเดียว ทั้งคู่ก็จะทำท่าเหมือนจะลุกขึ้นยืนในทันที แสดงให้เห็นถึงระดับความตึงเครียดได้อย่างชัดเจน

ตากล้องจากรายการหวงจินเหยี่ยนที่อยู่ด้านข้าง ก็แบกกล้องจับภาพอารมณ์ความรู้สึกของสองแม่ลูกคู่นี้จากทุกมุม

ในหูฟังมีเสียงของหัวหน้างานจากห้องควบคุมดังเข้ามาไม่ขาดสาย

"ใช่ ซูมกล้องเข้าไป จับสีหน้าหวาดกลัวของคนแก่ให้ชัดเจนครบถ้วน"

"พอใช้ได้แล้ว เปลี่ยนมุมกล้องถ่ายอีก ขยับเข้าไปใกล้อีกหน่อย ตรงนั้น…"

ทางด้านหลังห้องไลฟ์ รองผู้อำนวยการสถานีลงมาสั่งการด้วยตัวเอง ให้ตากล้องคอยเปลี่ยนมุมกล้องไปเรื่อยๆ

บันทึกภาพฉากที่สองแม่ลูกพึ่งพาอาศัยกัน ลูกชายคอยปลอบใจ และบรรยากาศต่างๆ เก็บไว้

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นฟุตเทจที่จะต้องนำไปออกข่าวหลักทางโทรทัศน์ในวันนี้นั่นเอง

ผ่านไปอีกสิบกว่านาที ประตูห้องตรวจก็เปิดออกอีกครั้ง

ผู้จัดการเหลียงเห็นว่าเป็นเพื่อนเก่าของตนเดินออกมา ก็รีบปรี่เข้าไปหาทันที "เป็นยังไงบ้าง แม่ผมเป็นยังไงบ้าง"

แม่ผู้จัดการเหลียงที่อยู่ด้านข้างก็จับแขนลูกชายไว้แน่น สายตาเปี่ยมไปด้วยความหวังลึกๆ

เธอหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเรื่องเมื่อครู่นี้ จะเป็นเพราะตนเองขยับตัวจนทำให้ผลสแกนคลาดเคลื่อนไป

ความจริงแล้วในสมองของเธออาจจะแข็งแรงดี ไม่มีอะไรผิดปกติงอกออกมาเลยสักนิด

ดังนั้นในการตรวจคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าครั้งนี้ ตอนนอนบนเตียงแล้วถูกเลื่อนเข้าไป เธอจึงนอนตัวตรงแหน็บ

อย่าว่าแต่ขยับตัวเลย แม้แต่หายใจก็ยังไม่กล้าหายใจแรง

เพราะกลัวว่าจะส่งผลกระทบต่อผลตรวจ!

แต่น่าเสียดาย ยิ่งหวังมากเท่าไร ความผิดหวังก็ยิ่งทวีคูณขึ้นเท่านั้น

หัวหน้าแผนกหนุ่มถือฟิล์มสแกนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าไว้ ส่ายหน้าแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง "ขอโทษด้วยนะ จากฟิล์มตรวจแผ่นนี้"

"ในสมองของคุณป้า มีสิ่งแปลกปลอมอยู่จริงๆ แถมมีโอกาสสูงมากที่จะเป็นเนื้องอก"

เมื่อได้ยินผลลัพธ์นี้ แม่ผู้จัดการเหลียงก็แข้งขาอ่อนระทวยไปทั้งร่าง หมดเรี่ยวแรงจนทำท่าจะทรุดพับลงไปทันที

ผู้จัดการเหลียงเองก็ปวดร้าวใจอย่างที่สุด ไม่นึกเลยว่าในสมองของแม่ตนจะมีสิ่งผิดปกติงอกขึ้นมาจริงๆ

ตัวเขาเข้าใจคนอื่นผิดไปจริงๆ ความรู้สึกละอายใจจึงผุดขึ้นมาในอก

และเมื่อเห็นแม่ตนเองกำลังจะเป็นลม ก็รีบเข้าไปประคองตัวแม่เอาไว้

นักข่าวสาวในที่เกิดเหตุ พอได้ยินข่าวที่ได้รับการยืนยันซ้ำอีกครั้ง หัวใจก็อดตื่นตระหนกไม่ได้

ที่แท้หมอฉินก็ไม่ได้พูดผิด เขาไม่ได้อวดดี แต่เขามีฝีมือจริงต่างหาก

ผู้ชมในห้องไลฟ์ หลังจากข่าวได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ ผู้ชมสายปากแข็งคนสุดท้าย

ก็หายวับไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงบรรดาแฟนคลับของฉินกงอวี่ ที่กำลังฉลองชัยชนะของพวกเธออยู่ในห้องไลฟ์!

รวมถึงคำเยินยอและถ้อยคำชื่นชมสารพัดรูปแบบที่มีให้แก่ฉินกงอวี่!

ส่วนทางด้านหน้าห้องตรวจของโรงพยาบาล

คำโบราณว่าไว้ไม่มีผิด โชคดีไม่มาซ้ำ คราวเคราะห์ไม่มาเดี่ยว!

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง