บทที่ 107 การเคลื่อนไหวของฮูหยินเซี่ย

เซี่ยอวิ๋นเยียนทอดสายตามองม่านฝนที่เทกระหน่ำอยู่ภายนอกแล้วเอ่ยขึ้น “แม้ตระกูลเหยาจะกุมร้านข้าวส่วนใหญ่ในฉางอันไว้ แต่ยังมีร้านข้าวเล็กๆ อีกจำนวนหนึ่งที่ไม่อยากละทิ้งมโนธรรม ทว่าก็ไม่กล้าล่วงเกินตระกูลเหยา จึงทำได้เพียงกองสินค้าทิ้งไว้ในโกดังเจ้าค่ะ”

“ข้าหวังว่าทางสมาคมจะช่วยออกหน้าลับๆ เพื่อติดต่อร้านข้าวเหล่านั้น”

“ตระกูลเซี่ยยินดีรับซื้อตามราคาตลาด แล้วนำไปวางขายในร้านค้าที่ว่างอยู่ของพวกเรา หากมีเหลือ ก็จะขนส่งไปยังแนวหน้าเจ้าค่ะ”