บทที่ 119 คลื่นใต้น้ำใต้ความสงบ

ลั่วจิ่งอันชะงักมือที่กำลังยกชาขึ้นดื่ม ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างจนใจ “เจ้ายังคงตรงไปตรงมาเช่นเดิมจริงๆ”

“เจ้ากับข้าต่างก็รู้ดี หากไม่จำเป็น เราสองคนอย่าได้พบกันจะดีที่สุด” เซี่ยอวิ๋นเยียนไม่มีนิสัยชอบพูดจาอ้อมค้อม “แต่ยามนี้ ข้ากับขั้วอำนาจเหลียงอ๋องแตกหักกันเปิดเผยแล้ว ทั้งยังดึงซิ่นชื่อต้าจ่างกงจู่เข้ามาพัวพันด้วยอย่างไม่คาดคิด ย่อมไม่จำเป็นต้องแอบๆ ซ่อนๆ สืบหาเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปเวลาที่ได้เบาะแสสำคัญ”

“แต่บางที มันอาจจะเป็นแค่ภาพลวงตาที่ไร้ประโยชน์ก็ได้นะ” ลั่วจิ่งอันกลับดูเหมือนจะไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้ของเซี่ยอวิ๋นเยียนเท่าใดนัก