บทที่ 170 ข้าและบิดาของเจ้าจะภาคภูมิใจในตัวเจ้า

เซี่ยอวิ๋นเยียนลอบผ่อนลมหายใจยาวในอก รู้ว่าท่านอาสองเชื่อเหตุผลที่ตนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนในชั่วข้ามคืนแล้ว

น้ำเสียงของเซี่ยหยวนเปี่ยมด้วยความอาลัยอาวรณ์ "แต่ข้าคิดไม่ถึงเลยว่าชาตินี้จะได้ยินเจ้าเอ่ยถ้อยคำเหล่านี้อีก เคยคิดว่าเจ้าจะยอมเป็นคุณหนูสูงศักดิ์ในฉางอันอย่างสงบสุขเสียแล้ว"

"ท่านอาสอง ข้าเป็นคนตระกูลเซี่ย แต่ตระกูลเซี่ยมิใช่ของข้าเพียงลำพังเจ้าค่ะ"