บทที่ 173 อวิ๋นเยียนคุมสถานการณ์ใหญ่

“รองแม่ทัพเฉิง จงจัดกำลังคนไปเฝ้าแหล่งน้ำทั้งหมดในเมืองไว้ อย่าให้คลาดสายตาแม้แต่ชั่วขณะเดียว หากพบผู้ใดทำตัวมีพิรุธเข้าใกล้แหล่งน้ำ ให้ฆ่าทิ้งได้ทันทีโดยไม่ต้องรอรายงาน”

รองแม่ทัพเฉิงได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้ว อ้าปากหมายจะทัดทาน ทว่าเซี่ยอวิ๋นเยียนกลับชิงตัดบทด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด “พวกซีฉินมีแผนชั่วร้อยเล่ห์ ใครจะรับประกันได้ว่าพวกมันจะไม่ลงมือกับแหล่งน้ำ เสบียงอาหารยังพอรวบรวมได้ แต่หากขาดน้ำ คนทั้งเมืองก็คงได้แต่นั่งรอความตาย หากเจ้ามีข้อโต้แย้ง ก็ไปเจรจากับพวกซีฉินโน่น อย่ามาเสียเวลาต่อปากต่อคำกับข้าที่นี่”

ยามปกติที่นางพูดจากับบรรดารองแม่ทัพ มักใช้น้ำเสียงนุ่มนวลและหารือด้วยดีเสมอ ทว่าครานี้กลับเด็ดขาดเข้มงวด แผ่กลิ่นอายความน่าเกรงขามดั่งแม่ทัพใหญ่ออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ เมื่อถูกนางตอกกลับเช่นนี้ รองแม่ทัพเฉิงจึงสบตากับเซี่ยเยี่ยนเฉินแวบหนึ่ง ไม่กล้าโต้แย้งอันใดอีก