บทที่ 180 พ่อค้าสมุนไพรตระกูลเฉิน

ช่วงบ่ายคล้อย ซีฉินส่งทหารกลุ่มเล็กๆ มาป้วนเปี้ยนก่อกวนอีกครา พวกมันใช้อุบายเดิมโยนซากหนูและซากสัตว์ปีกขึ้นมาบนหอรบ ทว่าเซี่ยอวิ๋นเยียนสั่งการเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว จึงให้สาดน้ำมันเดือดลงไปทันทีจนไหม้เกรียมเป็นตอตะโก

เซี่ยเฟิงมองดูลูกน้องเก็บกวาดหอรบพลางถอนหายใจยาว “โชคดีที่คุณหนูใหญ่กับท่านแม่ทัพรองเตรียมการไว้แต่เนิ่นๆ มิเช่นนั้นใครจะคาดคิดว่าคนซีฉินจะใช้แผนการชั่วช้าอำมหิตถึงเพียงนี้”

แต่เมื่อเซี่ยอวิ๋นเยียนมองดูพวกซีฉินที่แตกพ่ายหนีไป สีหน้ากลับยิ่งทวีความเคร่งเครียด “พรุ่งนี้… ไม่สิ ประเดี๋ยวท่านอาเฟิงช่วยจัดคนไว้ เตรียมพร้อมสำหรับการไล่ล่าสังหารหนูเป็นๆ เอาไว้ด้วย วันนี้พวกมันเริ่มใช้เครื่องยิงหินแล้ว ไม่แน่ว่าคราวหน้าที่มา สิ่งที่โยนเข้ามาในเมืองอาจเป็นหนูเป็นๆ ก็ได้”