บทที่ 185 อวิ๋นเยียนลอบสำรวจศาลเหนียงเหนียงยามราตรี

มีคำกล่าวคำหนึ่งว่า กงเกวียนกำเกวียน กฎแห่งกรรมไม่เคยละเว้นผู้ใด

เฉียนจินซินคงคิดไม่ถึงจนวันตายว่าตนเองจะมีวันที่ถูกคนอื่นหักหลังขายทอดตลาด อาจเป็นคนใต้บังคับบัญชา หรืออาจถึงขั้นเป็นเจ้านายอย่างเหลียงอ๋อง สีหน้าของเขาซีดเผือด แขนสองข้างทิ้งตกลงอย่างสิ้นหวัง ในเวลานี้เฉียนจินซินกลับยังมีแก่ใจแสดงมารยาทออกมาได้บ้าง เนื้อหนังบนแก้มกระตุกสองสามครา เขายื่นมือข้างหนึ่งออกไปแล้วกล่าวเสียงแผ่ว “เชิญ”

เหล่าองครักษ์ในเงามืดคิดว่าศึกสงบลงชั่วคราว จึงพากันลดอาวุธลงแล้วเดินตามเขาเข้าไปด้านในอย่างพร้อมเพรียง