บทที่ 191 ไม่มีวันหนีศึกเด็ดขาด

แม้นางจะมีเรื่องให้ต้องสะสางมากเกินไปจนแทบคิดไม่ทัน ทว่าก็ยังมิได้โง่เขลาถึงขั้นหาเรื่องใส่ตัวให้ตนเองต้องขุ่นมัวใจในภายภาคหน้า

“เป็นอะไรไป” เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้านางไม่เหมือนยามปกติ ซูอวี้จึงโน้มตัวลงถามเสียงแผ่ว

“ไม่มีอะไร แค่คิดว่านะ…” เซี่ยอวิ๋นเยียนวางช้อนน้ำแกงลง อาศัยจังหวะที่เฉียวเหยี่ยนกำลังตอบคำถามของเซี่ยเฟิง เอ่ยเสียงเบาเช่นกัน “หลังจากนี้ ข้าคงไม่เหงาแล้วล่ะ”