บทที่ 222 ซูอวี้รู้ใจนางเหลือเกิน

เซี่ยอวิ๋นจื่อชะงักไปชั่วครู่ เมื่อเอ่ยปากอีกครั้งน้ำเสียงก็ไร้ซึ่งความมาดมั่นดั่งเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง “พี่ ข้าเป็นน้องสาวของท่านนะ พวกเราต่างแซ่เซี่ย ข้าไม่มีทางทำร้ายท่านหรอก”

เซี่ยอวิ๋นเยียนถอนหายใจ “ก็เพราะเจ้าเป็นน้องสาวข้า ข้าถึงได้ยอมพูดกับเจ้ามากความถึงเพียงนี้ เซี่ยอวิ๋นจื่อ เจ้าลองคิดดูเองเถิด หากเป็นตามนิสัยของข้าในยามนี้ คนนอกเอ่ยปากกับข้าถึงประโยคที่เท่าใดจึงจะถูกข้าซ้อมจนกระเด็นออกไป”

“ข้าจะสอนเจ้าอีกเรื่อง เจ้าบอกว่าจะทำการค้ากับข้า แต่เจ้ารู้หรือไม่ว่าสิ่งสำคัญที่สุดในการเจรจาคืออะไร”