บทที่ 234 แขกจากตระกูลสายหลัก

“อย่างไรหรือ” เซี่ยอวิ๋นเยียนยื่นมือไปรับถ้วยชาของตนมาถือไว้ พลางเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

จูเฉิงเฉาจิบชาคำหนึ่ง แล้วจึงวางถ้วยลงบนโต๊ะ “ภายนอกมีฝูงหมาป่าจ้องจะกัดกินเนื้อจากตระกูลสายหลัก ภายในคนทำงานก็ไร้ความสามารถ ท่านผู้เฒ่าสะกดกลั้นมาได้จนถึงเมื่อไม่นานนี้ ก็นับว่าวิชาข่มอารมณ์ตลอดหลายปีมานี้ฝึกปรือมาดียิ่งแล้ว ท่านยังจำเรื่องที่นายสามไปเยือนท่านที่ฉางอันแล้วเอ่ยถึงได้หรือไม่ขอรับ”

เซี่ยอวิ๋นเยียนพยักหน้า บ่งบอกว่าตนจำได้ขึ้นใจ ด้วยเซี่ยหลี่มาได้จังหวะพอดิบพอดีเกินไป ยิ่งไปกว่านั้น ตัวละครสำคัญอีกคนอย่างเฉียวเหยี่ยนก็เพิ่งมาวนเวียนอยู่ตรงหน้านางทั้งวันในช่วงนี้ ต่อให้นางความจำสั้นปานใด ก็ไม่มีทางลืมเรื่องนี้ได้